André Alting sprak met de PZC en deze publiceerde op 16 februari 2026 een artikel met bovenstaande kop.
We spreken onderling meer over een ‘beweging’ dan over een ‘actiegroep’; er zijn meerdere impulsen actief in de beweging. De een is meer op kennisontwikkeling gericht, de ander op het leggen van verbindingen, weer een ander op het zichtbaar maken van wat er gebeurt in de samenleving. Ook het actief zijn door het schoonmaken van stranden en oevers of het monitoren van vervuiling horen erbij.
In het artikel wordt gesteld dat de Scheldes een stem moeten krijgen, zoals bedrijven en kinderen die ook hebben: ze kunnen niet zelf voor zichzelf spreken, dus doen anderen dat, mensen die namens hen mogen spreken en worden erkend als vertegenwoordiger. Whanganui in Nieuw-Zeeland en Mar Menor in Spanje worden genoemd als voorbeelden van rivieren met erkende rechtspersoonlijkheid. Daar zie je dat deze vorm effectief kan zijn.
“De PFAS-lozingen van 3M en Sabic zijn duidelijk niet in belang van de rivier” zegt Alting in het artikel. Na een lozingsverbod kunnen vissen weer gezond worden en kunnen mosselen weer worden gegeten.
In het artikel wordt verwezen naar andere rivieren met rechtspersoonlijkheid en naar andere artikelen over PFAS in de PZC.